The Chap beklimt de barricaden om Savile Row te redden

Vanmorgen ontving ik de volgende noodkreet van Gustav Temple, de hoofdredacteur van het lijfblad voor de moderne gentleman 'The Chap'. Lees deze hartekreet en onderneem actie! Mocht iemand op de betreffende dag ik Londen zijn, dan weet hij of zij wat er te doen staat!

Chap/ettes,
Abercrombie & Fitch has made an application to Westminster council to open a children’s store at number 3 Savile row, in the 200-year-old heartland of English bespoke tailoring. With its flagship store currently situated at Burlington gardens, the American retailer – which manufactures casual wear (including hoodies) for youths – is determined to plant its off-shoot brand Abercrombie kids around the corner “in plain, spoilt-brat view” of London’s most significant sartorial landmark. Number 3 is currently empty, but once housed the Beatles apple offices and was the location of their final concert on the rooftop.

Savile row is one of the few streets anywhere in the country to remain exclusively devoted to a single trade and we think the tradition of bespoke tailoring deserves to remain where it began 200 years ago. As well as housing some of the best bespoke tailoring in the world, the Savile Row is an important tourist attraction, whose value will be entirely lost if chain stores selling overpriced T-shirts are allowed to open up there. Many foreign visitors come to London to see where Beau Brummell had his waistcoats made – which we are pretty certain was not Abercrombie & Fitch.

The Chap has launched a petition to prevent this ghastly move. Please sign it by visiting the home page of www.thechap.net or www.petition.co.uk/save-savile-row-from-abercrombie-fitch. We will present the signatures to Westminster council in the hope that they will come to their senses and revoke Abercrombie & Fitch’s application.

To emphasise our distress at this application, we plan to protest outside both Abercrombie & Fitch’s store on Burlington Gardens and outside number 3, Savile Row at 9am on Monday 23rd April – St George’s Day. We will affirm our message with a massive singalong of our adapted version of John Lennon’s song, Give Three-Piece a Chance, accompanied by Mr. B the Gentleman Rhymer on ukulele.


Please join us if you feel strongly about this issue.

Cordially,
Gustav Temple

Beschaving is nu officieel een linkse hobby

Het lijkt er op dat onze regering zichzelf zo intensief aan het bevredigen is met het door de Nederlandse strot rammen van hun asociale, libertijnse beleid dat ze het contact met de realiteit aan het verliezen is. De rechtse coalitie is de verzorgingsstaat gulzig aan stukken aan het scheuren onder leiding van een gluiperige christen, een xenofobe schreeuwlelijk (of liever gezegd 'twitterlelijk') die 'niet in de regering zit' en een immer lachende premier die iedere opgefokte malloot in Nederland een vrijbrief heeft gegeven om het recht in eigen hand te nemen. Nu zijn er weer twee voorstellen gelanceerd van uit de rangen van de VVD die wat mij betreft in een beschaafd land niet thuishoren.

De rechterlijke macht ligt al langer onder vuur van het slag mensen dat waarschijnlijk het liefste weer een schandblok op heb Binnenhof zou zien staan (als het even kan met een guillotine ernaast). Nederlandse rechters zouden te soft zijn, te lage straffen uitdelen en alleen maar aan het welzijn van de daders denken. Rechters zijn verplicht om, naast het welzijn van slachtoffers en nabestaanden, ook het welzijn van verdachten in ogenschouw te nemen. Daarbij zijn Nederlandse rechters al, waarschijnlijk onder druk van de publieke opinie, de laatste jaren steeds zwaarder gaan straffen.
Nu wordt er overal geschreeuwd om het hoofd van Robert M. Een van de halfbeschaafden schreef in de Metro dat M. de doodstraf verdiende omdat hij 'met zijn poten aan anderen had gezeten en niemand het recht heeft om met zijn poten aan anderen te zitten'. Dat dit betekent dat ook niemand het recht heeft om met zijn poten aan M. te komen heeft de briefschrijver zich in zijn blinde haat/stupiditeit waarschijnlijk niet gerealiseerd. Ik hoop van harte dat M. nooit meer vrijkomt, maar niemand heeft het recht om hem van het leven te beroven.

Dit soort gehuil om bloed uit de rangen van het gepeupel is nog wel te verwachten, maar nu doet weer één van de regeringsleden een ranzige duit in het zakje. Kamerlid Ard van der Steur vindt dat slachtoffers inspraak moeten hebben bij het bepalen van de strafmaat van de daders. Ik vind het onbegrijpelijk dat iemand die de samenleving van dit land dient te leiden het gore lef heeft om dergelijke woorden in de mond te nemen en het is nog veel erger dat zijn collega's hem niet onmiddellijk aan zijn das terugtrekken en een pak kletsen geven (ondanks dat natuurlijk niemand het recht heeft om met zijn poten aan van der Steur's lijf te zitten, maar één of twee corrigerende oorvijgen moet wel kunnen in dit geval, vind ik)!
De nederlandse grondwet garandeert eerlijke rechtspraak voor iedereen. Dat wil zeggen dat de slachtoffers voor zover mogelijk genoegdoening dienen te krijgen en dat de daders bestraft dienen te worden, maar dat betekent ook dat dit gedaan wordt door een derde instantie die objectief tegenover beide partijen staat. Wie de slachtoffers op de stoel van de rechters wil zetten geeft aan geen enkel respect voor de grondwet, de rechtstaat en menselijke beschaving te hebben. Wie als onderdeel van de wetgevende macht probeert om de uitvoerende macht van zijn stoel te schuiven ten faveure van één van de betrokken partijen stelt zich bovendien weinig democratisch op. Daar mag de controlerende macht zich overigens wel eens wat meer over gaan opwinden.

Het tweede voorstel waar mijn bloed van ging koken kwam uit het verknipte brein van minister Schippers, u weet wel, die vrouw die tegen beter weten in blijft volhouden dat tarieven zullen dalen zodra ze worden vrijgegegeven en dat dit de dienstverlening zal verbeteren. Zij stelt dat het misschien een goed idee zou zijn om mensen die zich aggressief gedragen tegen artsen of andere zorgverleners geen medische verzorging te geven.
Hebben deze mensen geen enkel respect voor beschaving? Het is in ieder geval duidelijk dat Schippers er niets van begrijpt. Om dit soort voorstellen te rechtvaardigen wordt de laatste tijd vaker een vergelijking getrokken met oorlogssituaties: hulpverleners hebben aan het front recht op bescherming en worden door strijdende partijen niet onder vuur genomen (in theorie, tenminste). Waarom zouden wij het dan moeten pikken dat 'onze' hulpverleners op straat en in de ziekenhuizen worden lastiggevallen?

Welnu, dat hoeven we niet te pikken, maar mevrouw Schippers vergeet dat die hulpverleners aan het front verplicht zijn om ook gewonde vijandelijke soldaten te verplegen. Haar stompzinnige opmerking slaat derhalve de plank volledig mis en de front-metafoor snijdt geen hout. Bovendien vind ik het nogal onbeschoft dat zij wil verondonneren dat artsen tegen hun Hippocratische eed moeten gaan verstoten. Dat een arts zich niet geroepen voelt om heel voorzichtig met een querulant om te gaan kan ik begrijpen en vind ik niet onterecht, maar wil zij echt een samenleving waarin mensen (in het ergste geval) in een wachtkamer liggen te bloeden omdat ze vindt dat ze eerst aardig moeten zijn voordat iemand hun helpt? Heeft zij bovendien al eens van shock gehoord? Niet iedereen die zich op een EHBO-afdeling aggressief opstelt is zich daar van bewust.

Dit is niet de manier om fatsoen te bevorderen, in tegendeel. Met 'fatsoenlijke' politici als van der Steur en Schippers hebben we de beigehemden van de PVV straks helemaal niet meer nodig.

Homo imperial stormtrooper

Mind the gaps!

Wie gedacht had dat de menselijke stamboom met het voortschrijden der wetenschappelijke kennis overzichterlijker zou worden, komt bedrogen uit. De menselijke evolutionaire geschiedenis begint steeds meer te lijken op een plattegrond van de Londense metro, maar dan zonder de namen van de haltes! Na Homo floresiensis en de Denisovanen (wier naam mij nog steeds in de oren klinkt als een ras buitenaardse wezens uit een slechte science fiction film) is er weer een nieuwe loot aan de stam van het genus Homo ontdekt! En weer in Azië!

Foto

Het gaat hier om hominiden die (als de dateringen kloppen) tussen de ongeveer 11.000 en ongeveer 14.000 jaar oud moete zijn. Wie echter naar het portret van de Homo imperial stormtrooper* hiernaast kijkt, zal het met me eens zijn dat het geen belachelijke bewering zou zijn om te stellen dat de voormalige eigenaar minstens 200.000 jaar eerder zou zijn gestorven.

Het begint er op te lijken dat Azië het nieuwe Afrika aan het worden is voor wie graag een nieuwe mensensoort wil ontdekken.




* Ik zou heel erg graag het lof voor die enorm coole naam willen claimen, maar die eer komt mijn vriend Gerrit D. toe.

Rita Verdonk is een monsterlijke hypocriet

Het is alweer een tijdje geleden dat Rita Verdonk de wereld een plezier heeft gedaan door met haar zure visage uit het publieke oog te verdwijnen. Ze is een tijdje in het nieuws geweest toen ze aan het proberen was om de leider van de VVD te worden door een onverkwikkelijke wedstrijd met de Operettedictator aan te gaan over wie de meest reactionaire en kleinerende dingen over niet in de polder geboren Nederlanders kon roepen. Die wedstrijd heeft ze verloren. Ze kon ten eerste niet opboksen tegen de veel dieper gewortelde xenofobie van de Grote Leider En Enig Lid Van De PVV, ze bleek ook niet bestand tegen de onwrikbare grimas op het gezicht van Mark Rutte.


Na nog wat in de marge gefulmineerd te hebben met de PVV-carbonkopie 'Trots op Nederland' kondigde Verdonk aan zich terug te trekken uit de politiek. Dat kwam waarschijnlijk doordat ze het te druk had met haar andere werkzaamheden, namelijk het schrijven van een wekelijkse column in de Spits. Omdat ik bijna nooit met de trein reis, lees ik die krant eigenlijk maar weinig. Vandaag viel mijn blik op de pennevruchten van Verdonk en daardoor mijn onderkaak op mijn schoenen van verbazing. Haar column van vandaag gaat over Nederlanders die aan de Costa Brava hun geluk zijn gaan zoeken. Zij is daar op bezoek bij twee van hen. Dit is wat ze schrijft (Sp!ts, donderdag 15 maart, 2012, p. 5):

'We haalden vlees bij de Nederlandse slager en brood bij de Nederlandse bakker. Op terrasjes kregen we een menukaart in de Nederlandse taal waarop allerlei Nederlandse gerechten stonden vermeld. Nederlandse artsen opereren er in de ziekenhuizen. Je kunt er je oude dag slijten in Nederlandse verzorgingstehuizen en Nederlandse makelaars helpen je als je een huis wil kopen. Als je je verveelt kun je Nederlandse boeken kopen in een boekhandel waar je natuurlijk (sic) door Nederlanders wordt geholpen.'

Dat een zelfverklaarde dorpdenker als Verdonk blij is dat ze in het buitenland niet met enge mensen wordt geconfronteerd is niet heel verrassend. Waar ik door van mijn stoel gleed is echter de volgende paragraaf die ze schaamteloos laat afdrukken in een landelijk dagblad en die haar misselijkmakende hypocrisie definitief onderstreept:

'Hoewel de meeste Nederlandse ondernemers aan de Costa Blanca niet zijn geïntegreerd in de Spaanse samenleving leveren zij wel een bijdrage aan de Spaanse economie, want er wordt door hen geld uitgegeven en zij betalen wél belasting.'

Je zou denken dat Verdonk, gezien haar denkbeelden over 'vreemdelingen' in Nederland, fluks de Spaanse barricaden beklimt om te eisen dat al die Hollanders daar verplicht Spaanse moeten leren en op Flamenco-les gestuurd worden. Maar nee, ze is trots op het feit dat de Nederlanders alleen maar met hun eigen soort omgaan en dat je ook aan de Costa maatjes en kroketten kan vreten!

Rita Verdonk moet gewoon terug kruipen onder de steen waar ze ooit onzaligerwijs vandaan geglibberd is en zich nooit, nooit meer publiekelijk over iets uitlaten.

Master of Puppets

Een gedachte die gisteravond door mij heen ging: men hoeft geen Metallica-fan of zelfs maar liefhebber van heavy metal te zijn, maar wie naar Master of Puppets kan luisteren zonder kippenvel te krijgen van deze (bijna) negen minuten metal-perfectie heeft geen ziel en is slechts een kille, lege schaduw van een menselijk wezen.

Die Qual der Wahl

Vandaag is een van de eerste dagen in 2012 die een belofte van de komende lente op zijn zachte bries meedraagt. De zon mist weliswaar nog enige overtuigingskracht, maar de eerste afzichtelijk grote zonnebrillen en ‘trendy ’teenslippers zijn alweer gesignaleerd.

Vanochtend was ik aan de wandel met Roebroeks (hond) en in het centrum van Leiden besloot ik dat het weer aangenaam genoeg was om een plekje op een terras aan de Nieuwe Rijn op te zoeken. Met een koffie verkeerd (bizarre benaming voor koffie met melk, nietwaar?) voor mijn neus overhoorde daar ik een soort ondervraging aan het belendende tafeltje:

‘Wat kan ik voor u inschenken?’ zingt de verpleegster.

‘Wij hadden graag een cappuccino en een kopje thee.’

‘Wilt u dan wel of geen cacaopoeder op die cappuccino?’

‘Ehhh, doe maar wel, alsjeblieft.’

‘Wilt u witte of bruine suiker bij uw cappuccino?’ vraagt de serveerster even opgewekt als onverdroten voort. De man mompelt dat witte suiker goed is en wenst intussen waarschijnlijk dat hij om een cola had gevraagd. Nu is de dame in zijn gezelschap aan de beurt.

‘Wat voor thee wilt u graag hebben?’

‘Waaruit kan ik kiezen?’

‘We hebben groene thee, Earl Grey, bosvruchten, sterremunt, darjeeling, kruidenthee, rooibosthee en natuurlijk verse muntthee.’

‘Doe maar Earl Grey, alsjeblieft.’

‘Wilt u die thee met witte of bruine suiker, of heeft u liever honing?’

‘Witte suiker, graag.’

‘Had u ook nog iets te eten willen bestellen?’

‘Graag een broodje gezond en de Italiaanse bol met biefstukreepjes.’ Zegt de man met onzekere stem, omdat hij wel een vermoeden heeft van wat hun te wachten staat. 

‘Wilt u dat broodje gezond op een baguette, een Italiaanse bol of een ciabatta?’ gaat het meisje met de boordcomputer, die de laatste jaren het notitieblokje als zichtbaar symbool voor de verregaande morele superioriteit van het Nederlands horecapersoneel heeft vervangen, onverdroten in de aanval.

‘Ehhh…’ aarzelt de man, omdat hij ten eerste het woord baguette waarschijnlijk niet over de lippen kan krijgen en verder ook geen idee heeft van het verschil tussen een Italiaanse bol en een ciabatta,

Graag een stokbroodje.‘

En wilt u die baguette in wit of in bruin?’ jargont de serveerster niet verblikkend door.

‘Wit.’

‘En wilt u het broodje gezond met of zonder boter?’

Je zien de man denken ‘Het is toch een broodje gezond, of niet?’ terwijl hij aangeeft dat er geen boter op hoeft.

‘Had u graag oude of jonge kaas op uw baguette gewild?’

‘Oude kaas is wel lekker.’

‘En de Italiaanse bol met biefstukreepjes…’ De vrouw duikt nerveus in elkaar. ‘Had u daar graag boter op gewild?’ Aangemoedigd door het instemmende geknik houdt de serveerster de vaart er in.

‘Wilt u een witte of een bruine bol?’

‘Bruin, graag.’

‘Wilt u de biefstukreepjes rare, medium of well done?’

‘Doe maar medium.’

‘Kómteraaaaan!’ jubelt het meisje met de boordcomputer en stoomt weg met een blik-op-oneindig die aangeeft dat ze met véél belangrijkere zaken bezig is dan gehoor geven aan mijn voorzichtig opgestoken hand met het oogpunt om een tweede (godzijdank veilige, simpele) koffie verkeerd te bestellen. Het stel naast mij zakt uitgeput terug in hun stoelen.

Mag ik voorstellen: Dryococelus australis

Hoewel niet het mooiste wezen dat ooit door Moeder Natuur is voortgebracht (sterker nog, ik vind ze er doodeng uitzien), is deze ‘boomkreeft’ in ieder geval voorlopig mijn nieuwe favoriete diersoort. Dit familielid van onze wandelende tak kwam ooit (voor zover bekend) op slechts één eiland voor de oostkust van Australie voor, genaamd Lord Howe’s Island.


Twee exemplaren van Dryococelus australis.

De stralende man die als decor dient is Paul

Honan, een medewerker van de dierentuin

van Melbourne, die verantwoordelijk is

voor het fokprogramma


In 1918 liep voor de kust van Lord Howe’s Island een schip op de rotsen. Het duurde negen dagen om het schip te repareren en in die negen dagen wisten een paar ratten van het schip naar het eiland te komen. Twee jaar later waren de ratten overal en Dryococelus australis nergens meer te vinden. Na 1920 zijn ze nooit meer gezien en het werd algemeen aangenomen dat ze waren uitgestorven.
Maar, het mogen dan lelijke beesten zijn (voor mij dan tenminste, vergeef mij, entomologen van deze wereld!), de natuur, het leven is bloedmooi! Deze kleine (nou ja…) rakkers laten de wereld zien dat het leven altijd een manier vindt om door te gaan, al is het hangend aan de vingernagels.
Op een bizarre en onherbergzame rots die de naam Ball’s Pyramid draagt, zijn vierentwintig exemplaren aangetroffen bij één enkele struik. Tachtig jaar lang heeft de hele soort geleefd van één enkele struik! Hoe enorm cool is dat?
Na twee jaar vergaderen heeft men besloten om vier exemplaren van de rots te halen om er mee te gaan fokken en inmiddels is de soort uit de gevarenzone (met een populatie van ongeveer 700 exemplaren in 2008). Gelukkig is inteelt bij insecten een wat kleiner probleem dan bij (bijvoorbeeld) zoogdieren en ze zijn nu zo ver dat ze weer kunnen worden uitgezet. Klein probleempje daarbij is dat Lord Howe’s Island nog steeds vergeven is van ratten en dat de huidige bewoners er nog niet helemaal uit zijn of ze wel willen meewerken aan het uitroeien van die ratten als ze daar insecten zo groot als je hand voor terug krijgen.
Een interessante casus voot het lot van de niet-knuffelbare dieren; in feite verdient Dryococelus australis natuurlijk dezelfde kansen als de berggorilla en de reuzenpanda. Lees hier meer!
Ik zeg: Ga er voor Dryococelus australis! Vandaag Ball’s Pyramid, morgen Lord Howe’s Island, later; de wereld!

(via Pharyngula)

Waarin een klein land groot kan zijn

Een paar weken geleden lanceerde Gekke Geert zijn nieuwste plan om zoveel mogelijk mensen tegelijk te schofferen onder het toch wel wat sleets wordende vaandel van ‘vrijheid van meningsuiting’. Het is een nieuw dieptepunt, maar tegelijkertijd van een dusdanig trieste voorspelbaarheid dat het duidelijk is dat de Operettedictator met steeds grover geschut moet gaan schieten om in de aandacht te kunnen blijven staan.

Waar ik vandaan kom is Nederland opgedeeld in twee overzichtelijke provincies: Limburg (ten zuiden van Sittard) en Het Mistige Rijk Van De Blonde Barbaren Uit Het Noorden (noordelijk van Sittard). Aan de poolkant van deze culturele waterscheiding wonen de Hollanders. Het is evident dat de beschaving niet noordelijk van Sittard zetelt. Gelukkig maken deze geografische omstandigheden dat de Vetkuif uit Venlo gewoon een Hollander is, wat hijzelf of u allen daarover ook beweert. Sterker nog, omdat de Ubertwit uit Venlo komt, is hij eigenlijk een Duitser, want iedereen weet dat Venlo bij Duitsland hoort. Maar goed, zo gek zijn de Duitsers nou ook weet niet en geef ze eens ongelijk.

Volgens Wilders staan de barbaren aan de poort, maar wie zichzelf er van wil overtuigen dat de degenen die de poort proberen dicht te houden geen haar beter zijn dan de woeste horden die haar neer proberen te halen hoeft alleen op zaterdag een kwartier op de hoek van de Stille Rijn en de Stille Mare in Leiden te gaan staan.

foto

Op zaterdag is het markt in Leiden en op die hoek staat een viskraam met aan de overkant van de straat een draaiorgel. De viskraam verkoopt typisch ‘Hollandsche’ maatjes aan voorbijgangers, die het helaas nodig vinden om deze ter plaatse op te eten.Het verorberen van die haring is een huiveringwekkend schouwspel. De haring wordt geserveerd op een plat kartonnetje met gesnipperde ui. De vis wordt bij de staart opgepakt en een paar keer door de uitjes gehaald. Daarna houdt de dader (want dat is een term die hier volgens mij wel op zijn plaats is) de vis recht boven zijn hoofd, legt het hoofd in de nek, spert zijn mond wijd open en begint met rondwroetende tong de bungelende haring naar binnen te hengelen. Alsof dit nog niet obsceen genoeg is, wordt de vis niet eens in een keer opgegeten. Er wordt met veel moeite een stuk van afgebeten, waarbij stukjes ui over handen en kleren naar beneden rollen en onder andere kledingstukken verdwijnen. De glimmende kin wordt met de rug van de vrije hand afgeveegd. Ondertussen wordt het aangevreten stuk vis trots in de lucht gehouden om de hele ranzige procedure, en plein publique onder de ogen van nietsvermoedende voorbijgangers en onschuldige kinderen, meerdere malen te herhalen.

Het is belangrijk om in het achterhoofd te houden dat deze hele ervaring voorzien wordt van een soundtrack in de vorm van zo’n gruwelijk draaiorgel dat ‘Tulpen uit Amsterdam’ de wereld in staat te pompen onder begeleiding van het ritmisch geratel van het bij een draaiorgel standaard geleverde trainingspak met mat en centenbakje (rolstoel optioneel). Die combinatie van factoren overtuigt mij iedere keer weer dat er geen enkele reden is voor Hollanders om zich superieur te wanen.

Een volk dat de wereld het draaiorgel bezorgd heeft en zich laat voorstaan op het vreten van rauwe haring met uitjes, verdient het niet om onder de beschaafde volkeren gerekend te worden.

Wie de Nederlandse cultuur beoordeelt aan de hand van wat ik hierboven beschreven heb, zonder Vondel, Anthonie van Leeuwenhoek Willem Barentsz, Karel Appel en anderen mee te wegen kan alleen maar concluderen dat die Hollanders een troep onbeschaafde vismuilen zijn die meedeinend op draaiorgelmuziek inferieur bier weghakken in hun favoriete trainingspak. Zeg maar een Wilders-analyse. Iedereen kan echter zien dat Nederland (gelukkig) wel wat meer inhoudt dan maatjes, draaiorgels en proleten vol Heineken.

Wie de Poolse* cultuur wegzet aan de hand van wat de Operettedictator krijst, zonder Copernicus, Chopin, Guillaume Apollinaire, Lech Wałęsa** en anderen mee te wegen kan alleen maar concluderen dat Polen wodka-zuipende relschoppers met derdehands auto’s vol Lidl-tassen zijn, maar diegene zou zich niet alleen schuldig maken aan een grove simplificatie van de werkelijkheid, maar ook aan een heel stompzinnige vorm van racisme.

Deze tijden geven genoeg aanleiding om keer op keer te twijfelen aan de goedheid van de mens, maar geen enkel weldenkend persoon, of het nou om beschaafde mensen gaat (cissittardum) of Blonde Barbaren Uit Het Mistige Rijk Van Het Noorden (transsittardum), wil met dergelijke stupide redeneringen geassocieerd worden, toch?


*Vul hier een willekeurige andere groep in, bijvoorbeeld moslims, om maar eens willekeurig wat te noemen.
**Vul hier een willekeurig ander lijstje van grote geesten in.