a lovable chap: Herinnering: de belegering van Savile Row

Nog zes dagen en The Chap gaat 'over the top'. De horloges zijn gesynchroniseerd, de snorren gewaxt, het monocle voor de zekerheid opgeborgen en het rottinkje stevig onder de rechterarm geklemd. Nog snel een laatste sherry voor de zenuwen en dan wordt de blinkend gepoetste laars op de onderste trede van de ladder geplaatst...

Wie op de betreffende dag in Londen is en de 'call to arms' naast zich neerlegt, met of zonder snor (of rotting), krijgt een witte veer in de post!

The essence of being a chap

Chappism is all about maintaining dignity and panache in the face of penury; donning a silk cravat to claim benefits, spending your last fiver on a dry martini. [...] Our manifesto urges followers to turn ancient rituals of courtesy and etiquette into revolutionary acts. There is nothing elitist about good manners and nobody is going to object to being treated more civilly. By adopting the dress code of the upper classes and ignoring the rules about brown in town and so forth, we are rejecting the rules of the class system and proposing that anybody and everybody can be a gentleman or a lady. When we condemn 'vulgarity' we are not condemning the poor or the lower orders, but the dull, the conformist, the people who keep chains like Starbucks and Gap going because they cannot be bothered to discover their own individuality.

-Gustav Temple-

a lovable chap

Herinnering: de belegering van Savile Row

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen