Rita Verdonk is een monsterlijke hypocriet

Het is alweer een tijdje geleden dat Rita Verdonk de wereld een plezier heeft gedaan door met haar zure visage uit het publieke oog te verdwijnen. Ze is een tijdje in het nieuws geweest toen ze aan het proberen was om de leider van de VVD te worden door een onverkwikkelijke wedstrijd met de Operettedictator aan te gaan over wie de meest reactionaire en kleinerende dingen over niet in de polder geboren Nederlanders kon roepen. Die wedstrijd heeft ze verloren. Ze kon ten eerste niet opboksen tegen de veel dieper gewortelde xenofobie van de Grote Leider En Enig Lid Van De PVV, ze bleek ook niet bestand tegen de onwrikbare grimas op het gezicht van Mark Rutte.


Na nog wat in de marge gefulmineerd te hebben met de PVV-carbonkopie 'Trots op Nederland' kondigde Verdonk aan zich terug te trekken uit de politiek. Dat kwam waarschijnlijk doordat ze het te druk had met haar andere werkzaamheden, namelijk het schrijven van een wekelijkse column in de Spits. Omdat ik bijna nooit met de trein reis, lees ik die krant eigenlijk maar weinig. Vandaag viel mijn blik op de pennevruchten van Verdonk en daardoor mijn onderkaak op mijn schoenen van verbazing. Haar column van vandaag gaat over Nederlanders die aan de Costa Brava hun geluk zijn gaan zoeken. Zij is daar op bezoek bij twee van hen. Dit is wat ze schrijft (Sp!ts, donderdag 15 maart, 2012, p. 5):

'We haalden vlees bij de Nederlandse slager en brood bij de Nederlandse bakker. Op terrasjes kregen we een menukaart in de Nederlandse taal waarop allerlei Nederlandse gerechten stonden vermeld. Nederlandse artsen opereren er in de ziekenhuizen. Je kunt er je oude dag slijten in Nederlandse verzorgingstehuizen en Nederlandse makelaars helpen je als je een huis wil kopen. Als je je verveelt kun je Nederlandse boeken kopen in een boekhandel waar je natuurlijk (sic) door Nederlanders wordt geholpen.'

Dat een zelfverklaarde dorpdenker als Verdonk blij is dat ze in het buitenland niet met enge mensen wordt geconfronteerd is niet heel verrassend. Waar ik door van mijn stoel gleed is echter de volgende paragraaf die ze schaamteloos laat afdrukken in een landelijk dagblad en die haar misselijkmakende hypocrisie definitief onderstreept:

'Hoewel de meeste Nederlandse ondernemers aan de Costa Blanca niet zijn geïntegreerd in de Spaanse samenleving leveren zij wel een bijdrage aan de Spaanse economie, want er wordt door hen geld uitgegeven en zij betalen wél belasting.'

Je zou denken dat Verdonk, gezien haar denkbeelden over 'vreemdelingen' in Nederland, fluks de Spaanse barricaden beklimt om te eisen dat al die Hollanders daar verplicht Spaanse moeten leren en op Flamenco-les gestuurd worden. Maar nee, ze is trots op het feit dat de Nederlanders alleen maar met hun eigen soort omgaan en dat je ook aan de Costa maatjes en kroketten kan vreten!

Rita Verdonk moet gewoon terug kruipen onder de steen waar ze ooit onzaligerwijs vandaan geglibberd is en zich nooit, nooit meer publiekelijk over iets uitlaten.