Mag ik voorstellen: Dryococelus australis

Hoewel niet het mooiste wezen dat ooit door Moeder Natuur is voortgebracht (sterker nog, ik vind ze er doodeng uitzien), is deze ‘boomkreeft’ in ieder geval voorlopig mijn nieuwe favoriete diersoort. Dit familielid van onze wandelende tak kwam ooit (voor zover bekend) op slechts één eiland voor de oostkust van Australie voor, genaamd Lord Howe’s Island.


Twee exemplaren van Dryococelus australis.

De stralende man die als decor dient is Paul

Honan, een medewerker van de dierentuin

van Melbourne, die verantwoordelijk is

voor het fokprogramma


In 1918 liep voor de kust van Lord Howe’s Island een schip op de rotsen. Het duurde negen dagen om het schip te repareren en in die negen dagen wisten een paar ratten van het schip naar het eiland te komen. Twee jaar later waren de ratten overal en Dryococelus australis nergens meer te vinden. Na 1920 zijn ze nooit meer gezien en het werd algemeen aangenomen dat ze waren uitgestorven.
Maar, het mogen dan lelijke beesten zijn (voor mij dan tenminste, vergeef mij, entomologen van deze wereld!), de natuur, het leven is bloedmooi! Deze kleine (nou ja…) rakkers laten de wereld zien dat het leven altijd een manier vindt om door te gaan, al is het hangend aan de vingernagels.
Op een bizarre en onherbergzame rots die de naam Ball’s Pyramid draagt, zijn vierentwintig exemplaren aangetroffen bij één enkele struik. Tachtig jaar lang heeft de hele soort geleefd van één enkele struik! Hoe enorm cool is dat?
Na twee jaar vergaderen heeft men besloten om vier exemplaren van de rots te halen om er mee te gaan fokken en inmiddels is de soort uit de gevarenzone (met een populatie van ongeveer 700 exemplaren in 2008). Gelukkig is inteelt bij insecten een wat kleiner probleem dan bij (bijvoorbeeld) zoogdieren en ze zijn nu zo ver dat ze weer kunnen worden uitgezet. Klein probleempje daarbij is dat Lord Howe’s Island nog steeds vergeven is van ratten en dat de huidige bewoners er nog niet helemaal uit zijn of ze wel willen meewerken aan het uitroeien van die ratten als ze daar insecten zo groot als je hand voor terug krijgen.
Een interessante casus voot het lot van de niet-knuffelbare dieren; in feite verdient Dryococelus australis natuurlijk dezelfde kansen als de berggorilla en de reuzenpanda. Lees hier meer!
Ik zeg: Ga er voor Dryococelus australis! Vandaag Ball’s Pyramid, morgen Lord Howe’s Island, later; de wereld!

(via Pharyngula)