Die Qual der Wahl

Vandaag is een van de eerste dagen in 2012 die een belofte van de komende lente op zijn zachte bries meedraagt. De zon mist weliswaar nog enige overtuigingskracht, maar de eerste afzichtelijk grote zonnebrillen en ‘trendy ’teenslippers zijn alweer gesignaleerd.

Vanochtend was ik aan de wandel met Roebroeks (hond) en in het centrum van Leiden besloot ik dat het weer aangenaam genoeg was om een plekje op een terras aan de Nieuwe Rijn op te zoeken. Met een koffie verkeerd (bizarre benaming voor koffie met melk, nietwaar?) voor mijn neus overhoorde daar ik een soort ondervraging aan het belendende tafeltje:

‘Wat kan ik voor u inschenken?’ zingt de verpleegster.

‘Wij hadden graag een cappuccino en een kopje thee.’

‘Wilt u dan wel of geen cacaopoeder op die cappuccino?’

‘Ehhh, doe maar wel, alsjeblieft.’

‘Wilt u witte of bruine suiker bij uw cappuccino?’ vraagt de serveerster even opgewekt als onverdroten voort. De man mompelt dat witte suiker goed is en wenst intussen waarschijnlijk dat hij om een cola had gevraagd. Nu is de dame in zijn gezelschap aan de beurt.

‘Wat voor thee wilt u graag hebben?’

‘Waaruit kan ik kiezen?’

‘We hebben groene thee, Earl Grey, bosvruchten, sterremunt, darjeeling, kruidenthee, rooibosthee en natuurlijk verse muntthee.’

‘Doe maar Earl Grey, alsjeblieft.’

‘Wilt u die thee met witte of bruine suiker, of heeft u liever honing?’

‘Witte suiker, graag.’

‘Had u ook nog iets te eten willen bestellen?’

‘Graag een broodje gezond en de Italiaanse bol met biefstukreepjes.’ Zegt de man met onzekere stem, omdat hij wel een vermoeden heeft van wat hun te wachten staat. 

‘Wilt u dat broodje gezond op een baguette, een Italiaanse bol of een ciabatta?’ gaat het meisje met de boordcomputer, die de laatste jaren het notitieblokje als zichtbaar symbool voor de verregaande morele superioriteit van het Nederlands horecapersoneel heeft vervangen, onverdroten in de aanval.

‘Ehhh…’ aarzelt de man, omdat hij ten eerste het woord baguette waarschijnlijk niet over de lippen kan krijgen en verder ook geen idee heeft van het verschil tussen een Italiaanse bol en een ciabatta,

Graag een stokbroodje.‘

En wilt u die baguette in wit of in bruin?’ jargont de serveerster niet verblikkend door.

‘Wit.’

‘En wilt u het broodje gezond met of zonder boter?’

Je zien de man denken ‘Het is toch een broodje gezond, of niet?’ terwijl hij aangeeft dat er geen boter op hoeft.

‘Had u graag oude of jonge kaas op uw baguette gewild?’

‘Oude kaas is wel lekker.’

‘En de Italiaanse bol met biefstukreepjes…’ De vrouw duikt nerveus in elkaar. ‘Had u daar graag boter op gewild?’ Aangemoedigd door het instemmende geknik houdt de serveerster de vaart er in.

‘Wilt u een witte of een bruine bol?’

‘Bruin, graag.’

‘Wilt u de biefstukreepjes rare, medium of well done?’

‘Doe maar medium.’

‘Kómteraaaaan!’ jubelt het meisje met de boordcomputer en stoomt weg met een blik-op-oneindig die aangeeft dat ze met véél belangrijkere zaken bezig is dan gehoor geven aan mijn voorzichtig opgestoken hand met het oogpunt om een tweede (godzijdank veilige, simpele) koffie verkeerd te bestellen. Het stel naast mij zakt uitgeput terug in hun stoelen.